ஒரு பார்வை

Part I:  Eelam and Indian Security: Averting a Catastrophe

“What is precarious is that the isolation of the LTTE and active assistance for a military option against it by the International Community, may lead the LTTE and the people backing it with no option other than facing the situation. The repercussions are sure to threaten Indian security for a long time to come.”

http://www.tamilnet.com/art.html?catid=99&artid=23786

============================================================

Part II:  Eelam and Indian Security: Need for policy alternatives

“It is not a secret that ever since the beginning of the liberation struggle of the Tamils of Sri Lanka, a small but influential group of individuals worked against it in India. People from opinion making sections of the society, i.e., journalists, professors, diplomats, former diplomats, bureaucrats, and officers of the armed and intelligence services were in this group. They were the main advisors of the government. Their words carried more weight than the public opinion.

…

In a way, by its near total dependence on the Dravidian politics of Tamil Nadu to garner India’s support, the Sri Lankan Tamil movement has failed to address and convince the Indian elite of its larger dimensions of liberation politics and its worthiness to regional stability and security.

…

Everybody knows what is meant by the phrase ‘International Community’ today. The Sri Lankan Tamil militancy has not committed any offence to USA or EU. It is a local freedom struggle….

Yet, many may wonder the kind of vengeful ferocity shown towards the LTTE and along with it towards the Tamil cause in Sri Lanka, by the so-called International Community.

It is not that the IC doesn’t know that the terrorism they speak of is a counter-product of genocide. The real reason for their wrath is the refusal of the LTTE to sell out the struggle to the strategic and economic interests of the International Community, where as the Sinhala polity is prepared to give away everything to have the Tamils exterminated as a nation.

…

Collaboration with the IC against the interests of the Tamils will boomerang on India in the long run.

…

The history of the past sixty years has brought us to a point that makes separation a necessary condition to renegotiate a union on an equal basis.

http://www.tamilnet.com/art.html?catid=99&artid=23795

ரத்தினேஷ் அவர்களின் கேள்விகளுக்கு என் பதில்கள்:
ஒரு கவிதை கிளறி விட்ட சில பழைய நினைவுகளும், எழும் பெருமூச்சுக்களும்

உலகின் எந்த விடுதலைப் போராட்டத்திலாவது, சகோதர இயக்கங்களின் தலைவர்கள் குறிவைத்துக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்களா?

இப்படி பல இயக்கங்கள் உள்ளபடியால் தான் இன்னும் பாலஸ்தீனத்தில் பிரச்சினை தீரவில்லை. சோமாலியாவிலும் தீரவில்லை. ஒரு ஆங்கில பத்திரிகையில் எழுதப்படுகிறது: சமாதான பேச்சுவார்த்தை எதைப் பற்றியது என்பதில்கூட ஒரு இணக்கப்பாடு காணப்படாமல் இருக்கிறது. ஒரு தரப்பிற்கு இப்படி ஒரு இணக்கப்பாடே காணமுடியாவிட்டால், எதிர்த்தரப்போடு சமதானப் பேச்சுவர்த்தையை மேற்கொண்டு செல்ல முடியாது. ஒரு இயக்கம் சமாதானம் என்றால், மற்றயது போர். ஒரு இயக்கம் 3 நிபந்தனைக்கு ஒப்புக்கொண்டால் மற்றயது ஒன்றுக்குமே ஒப்புக்கொள்ள மாட்டுது. இந்த இழுபறி நிலை தமிழீழத்தில் வராமல் இருந்ததால் தான் நாங்கள் இன்னும் பலமாக உள்ளோம். பங்குப் பெண்டாட்டி புழுத்துச் செத்தாளாம் என்ற கதையாகி விடக்கூடாது.

தலைமை என்கிற பெயரில் ஒருவர் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்கிற நிலைமை வேறு விடுதலை இயக்கங்களில் இருந்திருக்கிறதா?

ஒருவர் என்று இருந்தால் அதில் தப்பேதும் இல்லையே. தலைவரின் வழிகாட்டலில் இன்று நாம் எவ்வளவோ முன்னேறி விட்டோமே. தனி நாடு உருவாகட்டும், எங்கள் முழுப்பலமும் தெரியவரும்.

எந்த எதிரியிடம் இருந்து விடுதலை தேவையோ அந்த எதிரியின் தலைவர் பொறுப்புகளில் இருப்பவர்களை மட்டுமே குறி வைத்து வன்முறை சம்பவங்கள் நடைபெற்றதுண்டா?

தலைவர்கள் தான் தீர்வைத் தரக்கூடியவர்கள். அவர்களே எதிரியாக இருக்கும்போது வேறு என்ன செய்வது. இனி வருபவராவது சிந்திக்கட்டும்.

தனக்கு உதவ வாய்ப்பு இருக்கும் நிலையில் உள்ள ஒருவர் எதிராகச் செயல்படுகிறார் என்று தெரிந்த மாத்திரத்தில் அவருக்கு வேண்டியவர்கள் மூலம் சரியான வகையில் அவருக்குப் புரிய வைத்து தனக்கு சாதகமாகத் திருப்பிக் கொள்ளும் முயற்சி அற்று அவரையே தீர்த்து விடும் திட்டங்கள் செயல்படுத்தப் படுவதுண்டா?

இது எமது தனித்துவத்தைக் காட்டுகிறது. உதவி செய்வார் என்று அவர் சொல்படி ஆட பொம்மைகள் அல்ல நாம். உதவி என்ற பெயரில் வந்து உவத்திரம் தந்த கதை தான் மிச்சம்.

இனவிடுதலைக்கான போராட்டத்தில் தனிமனித இழப்புகள் தவிர்க்க இயலாதவை என்கிற முதிர்ச்சியான போராட்ட நிலையில் இருந்து, இப்போது நடக்கும் போராட்டம் தனிமனிதப் பழிவாங்கல்களின் தொகுப்பு என்கிற நிலைக்கு இறங்கி விட்டது போன்ற தோற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறதா இல்லையா?

இதை நான் முற்றுமுழுதாக எதிர்க்கிறேன். தமிழீழப் போராட்டத்தில் தனிமனித பழிவாங்கல் என்று எதுவும் இல்லை. தலைவரை எதிர்த்தால் அவரைக் கொன்றால் அது தனி மனித பழிவாங்கலாகாது. எங்களின் தலைவரை எதிர்த்தால், எங்களை எதிர்த்தது தானே? எங்களோடு பிரச்சினை இல்லை, தலைவரோடு தான் பிரச்சினை என்று இருக்க முடியுமா? எங்கள் தலைவர் எங்களுக்குக் கிடைத்த அவதாரம். கிருஷ்ணன் மகாபாரதப் போரில் எவ்வாறு நடந்துகொண்டார் என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. இராமன் அன்றைய யுத்த தர்மப்படி மிகவும் கேவலமான விடயம் தானே மறைந்திருந்து வாலி மீது அம்பெய்து கொல்வது? அன்று கிருஷ்ணன் எவ்வாறு குழறுபடி செய்தாவது தர்மத்தை நிலைநாட்ட வேண்டுமென்று முயற்சித்தாரோ அவ்வாறே எங்கள் தலைவரும். ஆரியக் கூத்தாடினாலும் காரியத்தில் கண்ணாயிரு என்பது போல், என்ன தில்லுமுல்லு பண்ணினாலும், தாகம் தமிழீழத் தாயகமாகவே இருக்கிறது.

எதிர்கால நாளில் ஜனநாயக சிந்தனைக்கு இடம் இருக்குமா? “ஈழத்தமிழர் தான் விடுதலைப்புலிகள்; விடுதலைப்புலிகள் தான் ஈழத் தமிழர்” என்றொரு நிலை உருவாகி இருப்பது எதிர்கால ஆரோக்கிய சமூகத்துக்கு வித்திடும் விஷயம தானா?

இது விவாதிக்கக்கூடிய விடயம் தான். இருந்தாலும், பொது எதிரியை எதிர்கொள்வதை விட்டு நமக்குள்ளேயே அடிபட்டுக்கொள்வது அடி முட்டாள்த் தனம். இராக்கில், முசுலிம்கள் பிழவுபட்டு தங்களுக்குள்ளேயே மசூதிகளிலும், சந்தைகளிலும் குண்டை வத்து கொன்று பழிதீர்ப்பதைப் போல் ஆகிவிடும்.

தலைவர் எது செய்தாலும் தமிழர்களுக்கு நன்மையாகவே செய்வார். அவர் தனி நாடு கோரிக்கையை கைவிட்டு federalism இற்கு ஒப்புக்கொண்டு பேச்சுவார்த்தை நடத்தியபோதும் நாங்கள் அவர் பின் நின்றோம். தலைவர் காலம் வரை தப்புக்கள் நடக்காமல் இருக்கும் என்பதில் எந்த ஐயப்பாடும் இல்லை. அவர் காலத்திலேயே தமிழீழம் உருவாக்கப்பட்டு ஒரு பொதுவான அரசியல் கட்டமைப்பு உருவாக்குவார் என்பதில் நம்பிக்கையோடு இருக்கிறோம். இவ்வளவத்திற்கும் அவை வரையப்பட்டிருக்கும். எப்போது தமிழீழம் முழுமையாக அரசாளக்கூடியவாறு உருவாக்கப்படுகிறதோ அப்போது அவை அறிவிக்கப்படும்.

ஒரு கணமேனும் மௌன அஞ்சலி செலுத்த முடியாமல் போய்விட்டதோ. தமிழன் செத்து மடிகிறான், ஆனால் உங்களுக்கு நேரமில்லை. ஒரு கணமேனும் நேரமில்லை.
_______
CAPitalZ

Yesterday There was a musical cultural event hosted by Thamil sangam in New Jersey. The artists came from Tamil Nadu and I requested the key organizers to have a minute of silence on behalf of the Tamils who are being killed and lost their lives in Srilanka, especially at this time during the peak time of dealth sgoing on indefinittely. One of the artists wanted to do this as well. We talk to the key people and organizers. They agreed, but never made an attempt to even recongnize this as a tragedy or acted as if they have nothing to do with Srilankan Tamils deaths. Especially the great peace negotiator, always smiling and comforting speaker Thamil Selvan’s loss.

This is similar to a killing of your younger brother and the older siblings celebrating Diwali on the same day. A minute of devotion of silence for a cause is not a curse. The great organizer of the program told me they did not have time for this. After promissing twice and taking up a written note about what she is going to say she let the Tamils down. …

http://groups.yahoo.com/group/tamil_araichchi/message/5457

The Editor
Associated Press
New York, N.Y.

Let’s take a look at an example of the latest propagation of journalistic ethics by AP writer, Mr. Matthew Rosenberg. On November 1st, 2007, under the title, “Sri Lanka’s Tamil Tigers Rebels Run A Global Fundraising And Weapons-Smuggling Network,” he gives his view of the so-called fundraising of the Liberation Tigers rebel outfit as a news item to the international audience. He opens his news item (not analysis) with the following:

“He’s known as KP, and he’s exactly the kind of man you would imagine running a shadowy smuggling network that stretches from the beaches of northern Sri Lanka to the skyscrapers of New York.”

http://www.iht.com/articles/ap/2007/11/06/asia/AS-FEA-GEN-Sri-Lanka-Tiger-Inc..php

When did imaginations of individuals become a news item? Do FACTS ever count?

Rosenberg continues to say, “Considered pioneers in terrorism, the Tigers raise about $200 million to $300 million a year, mostly through extortion and fraud.”

Rosenberg does not back up his claims with any evidence. How can he be taken seriously when he misrepresents himself by stating:

“The New York investigation offers a glimpse of the Tigers’ methods and reach. More that a dozen suspects have been arrested for allegedly plotting to loot ATM machines and bribe U.S. officials to drop the Tigers from Washington’s list of terrorist groups.”

Rosenberg’s fiction is much different from the facts in this case.

Investigation reveals:

The fact is simple; a bunch of Tamils living in Newark, Maryland and New Jersey allegedly decided to steal a few ATMs. In review of the court papers we found, Manhattan Assistant District Attorney, Kim Han, stated, “The defendant is part of a large, highly organized ring of international criminals who steal account and PIN numbers … and then come to the United States to steal money from our financial institutions.” None of the court papers filed indicated any attempts to bribe US officials to drop the Tamil Tigers from the terrorist groups list. By adding such buzzwords, Rosenberg’s writing about so-called terrorist groups in the failed state of Sri Lanka.

The news item continues,

“‘After 9/11, the know-your-client principle was supposed to be integrated into the financial markets and into pretty much every business,’ said Shanaka Jayasekra, a terrorism expert at Macquarie University in Sydney, Australia. ‘The Tigers are showing what can be done to exploit the holes in the system.’ Sri Lanka has stepped up its efforts to cut off rebel supply lines in a war that has killed 70,000 people over the past 24 years. Its navy has sunk seven insurgent ships in the last year….”

Investigation on the story:

Our investigation revealed that Shanaka Jayasekra, a member of the Sinhalese majority from Sri Lanka, is currently in Sydney, Australia. When contacted by our investigation team (the San Diego based media watch dog group) the university media relations and public relations acting director, Ms. Kathy Vozella informed us, “The official title of Mr. Shanaka here at the university is only a research assistant… not Doctor of philosophy. We would not call him as terrorism expert, but a good research assistant of the university.” By adding these bogus titles in his news item, Rosenberg creates false credibility for his profession in the international arena.

Recently, AFP reported:

“Judging by Sri Lankan government accounts of Tamil Tiger dead after decades of fighting, there should hardly be any rebels left” (November 1st, 2007).

Sadly, Amal Jaysinghe has been selling journalistic ethics for a long time. On June 29th, 1999 on Operation Jaysikuru, Jaysinghe, then working for BBC (he also worked as a defense correspondent to the Singhalese owned newspaper “the ISLAND”) claimed, “Sri Lankans say they have killed more than 250 rebels in the latest fighting in the country’s north-west.” By not verifying or adding the sentence that these figures cannot be independently verified, Jaysinghe blows his cover rather well.

All in all, these media ethics come in many forms, both local and international. In the ethnic cleansing war against minority Tamils in Sri Lanka, the state operator uses at its disposal both intimidation and large sums of money to get the media on his side. Indeed, these false reporting perform pretty well on their hidden agenda of making a state organization look good in the eyes of the international media in the cleansing of minority Tamils in Sri Lanka.

====

Written by a Tamil Canadian