முயற்சி செய்யுங்கள்.

வாழ்த்துகிறேன்

இரவா

ஆனால் நான் கூறுவது வேறு. ஒரு ஆவணத்தைச் சேமிக்க அதிக இடம் தேவைப்படும் என்றாலும், குறைவான குறியீடுகளைக் கொண்ட ஒரு மொழியமைப்பைக் கணிமைப்படுத்துவது எளிதாயிருக்கும். உ-ம், தமிழ் எழுத்துருக் கோப்புகள் (font files) சில KB அளவே என்றால், சில கிழக்காசிய மொழிகளின் எழுத்துருக் கோப்புகளின் அளவு MBகளை எட்டுகின்றன. காரணம் அம்மொழிகளிலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான குறியீடுகள். TUNE எழுத்துருக்களின் நிலையும் அதே வகையாக அமையும் என்றே தோன்றுகிறது. ஒரு bloated அமைப்பை நிர்வகிக்க கணியாற்றல் தேவை அதிகமாகும் என்பதை ஊகிப்பது கடினமல்ல. (எளிதில் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் ஒரு GB அளவுள்ள databaseஐயும் ஒரு terabyte அளவுள்ள databaseஐயும் நினைத்துப் பாருங்கள். முன்னதை நிர்வாகம் செய்ய அதிக கணியாற்றல் தேவைப்படுமா, அல்லது பின்னதை நிர்வாகம் செய்ய அதிக கணியாற்றல் தேவைப்படுமா? TUNE is like a terabyte-sized database.)

இப்படியாக, தற்போது ஒரு எளிய மொழி என்றிருக்கும் நிலையிலிருந்து ஒரு கடினமான மொழி என்ற நிலையை அடைவதற்கு முயற்சி செய்வதையே நான் விமர்சிக்கிறேன்.

பி.கு. – உங்கள் அடுத்த இடுகையை இன்னமும் படிக்கவில்லை, படித்துவிட்டு கருத்திடுகிறேன்.

நீங்கள் சொல்லும் கணினி செயற்திறன் அதிகமாக TUNE இற்குத் தான் தேவைப்படும் என்பது தவறென்பது என் கருத்து.

இப்போது உள்ள தமிழ் ஒருங்குறியில் “க்” என்பது இரண்டு குறிகள்; “கா” என்பதும் இரண்டு குறிகள்; “கோ” என்பது இரண்டு (அ) மூன்று குறிகள்; “கௌ” என்பதும் இரண்டு (அ) மூன்று குறிகள். இப்ப‌டி க் [2], க [1], கா [2], கி [2], கீ [2], கு [2], கூ [2], கெ [2], கே [2], கை [2], கொ [3/2], கோ [3/2] கௌ [3/2]. எல்லா உயிர்மெய் எழுத்துக்க‌ளும் இப்ப‌டியே! நீங்கள் சொல்லுவது போல் 50 குறிகள் தான் அடிப்படை என்றாலும், தமிழ் சரியாகத் தெரிய அதை விட அதிகமான குறிகளே கட்டாயமாகத் தேவை என்பது தான் நிதர்சனம்.

சரி நான் சொல்லும் சிறு பரிசோதனை செய்து பாருங்கள். கீழே உள்ள ஆங்கில எழுத்துக்களை ஒரு notepad இல் சேமியுங்கள். அதைப் போல் அதே தமிழையும் [கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது] சேமியுங்கள். இப்போது அந்தந்த கோப்புகளின் property இற்குச் சென்று எவ்வளவு இடம் தேவைப்பட்டுள்ளது என்று கவனியுங்கள். இதையே TUNE இற்கும் செய்து பாருங்கள்.

veedikkai ennavenRaal ezhuthiya thamizh kadduraiyai thamingkilishil seemippathaRku thamizhai vida kuRaivaana idangkaLee pidikkum! [வேடிக்கை என்னவென்றால் எழுதிய தமிழ் கட்டுரையை தமிங்கிலிஷில் சேமிப்பதற்கு தமிழை விட குறைவான இடங்களே பிடிக்கும்!]

சரி வெறும் இடம் தானே அதிகமாக பிடிக்குது என்பதில்லை. மேலும் இதை எனது இடுகை ஒன்றில் விளக்கி உள்ளேன். கீழே உள்ள இணைய முக‌வரிக்குச் சென்று பார்வையிடவும்.

http://1paarvai.wordpress.com/2006/07/27/tamil-unicode-p-13/

______
CAPital

நான் எனது இடுகையில் குறிப்பிட்டுள்ளது போல் பல செயல்பாடுகளில் (தேடல், போன்றவை) TUNE வந்தாலும் முன்னேற்றமிருக்காது என்றுதான் தோன்றுகிறது. மேலும் ஐம்பது குறியீடுகளுக்கு பதிலாக முன்னூறு குறியீடுகளைக் கையாள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் அது கணிமையின் செயல்திறனை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதையும் யோசிக்க வேண்டும். எழுத்துரு கோப்புகளின் அளவு, அவற்றை உருவாக்கத் தேவைப்படும் உழைப்பு, அவற்றைக் கையாளத் தேவைப்படும் கணித்திறன்……… இவையனைத்துமே பல மடங்கு பெருகலாமென்பது எனது ஊகம். நூற்றுக்கணக்கான குறியீடுகளைக் கொண்ட சீன, ஜப்பானிய மொழிப் பயனர்களின் அனுபவம் எப்படியென்று தெரியவில்லை.